موج گسترده بازداشت دانشجویان در مشهد در آستانه سالگرد ۱۸ تیر: بازداشت آرشیان، صابری، عرب و قدسی

با بازداشت هم زمان ۵ دانشجوی دیگر در مشهد موج گسترده ای از بازداشت دانشجویان در آستانه سالگرد ۱۸ تیر آغاز شد. شب گذشته اشکان آرشیان، علی صابری، رضا عرب، مهدی قدسی و علی قلی زداه با یورش نیروهای امنیتی بازداشت شدند.به گزارش خبرنامه امیرکبیر علی قلی زاده، عضو انجمن اسلامی دانشگاه شاهرود، علی صابری، عضو انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر، رضا عرب، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه مازندران، مهدی قدسی و اشکان آرشیان، عضو انجمن …اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد، همگی عضو کمیته دانشجویی پیگیری بازداشت های خودسرانه در مشهد بودند و با این کمیته همکاری داشتند. این کمیته برای پیگیری وضعیت ۵ دانشجویی که هفته گذشته در مشهد بازداشت شده بودند، تشکیل شده بود.
از وضعیت ۵ دانشجویی که هفته گذشته بازداشت شدند هیچ اطلاعی در دست نیست. توحید دولتشناس، محمد زراعتی، فرزاد حسن زاده، سجاد رجبی و محمد میزبان دانشجویانی هستند که طی روزهای پیشین در مشهد بازداشت شده بودند.
وضعیت و محل نگهداری ۵ دانشجویی که شب گذشته بازداشت شدند نامشخص است و خانواده های آن ها در نگرانی به سر می برند. نیروهای امنیتی هم زمان با بازداشت این دانشجویان، با تفتیش منزل برخی از آنان وسایل شخصی این دانشجویان را ضبط کرده اند.
طی یک هفته اخیر ۱۰ دانشجو در مشهد بازداشت شده اند. در تهران نیز طی روزهای گذشته ۳ دانشجو بازداشت شدند. مجید اسدی، دانشجوی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، مهدی خدایی و سلمان سیما، از فعالین دانشجویی دانشگاه آزاد، دانشجویانی هستند که طی هفته جاری در تهران بازداشت شده اند.
لازم به ذکر است علی صابری سال گذشته در همین ایام در جریان غائله نشریات موهن دانشگاه امیرکبیر بازداشت شد و نزدیک به ۴۰ روز را در بند ۲۰۹ زندان اوین سپری کرد.
علی قلی زاده، دانشجوی دانشگاه شاهرود، بازداشت شد
مجید اسدی، دانشجوی دانشگاه علامه، بازداشت شد
بازداشت سلمان سیما، از فعالین دانشجویی دانشگاه آزاد
بازداشت ۳ دانشجوی دیگر در مشهد و تهران
بازداشت محمد زراعتی، یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد
بازداشت توحید دولتشناس و فرزاد حسن زاده، دو دانشجوی دانشگاه فردوسی در تجمع مردم مشهد

بیانیه دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریزدر حمایت از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران

در این روزهای سرد و خفقان¬آور، پس از شکنجه و زندانی کردن چندین و چند دانشجوی فعال سیاسی و غیرسیاسی از طیف¬های مختلف در تهران، کرمانشاه، کردستان، شیراز، تبریز، بابل، همدان و غیره، که به مرگ چند تن از اینان نیز انجامید، پس از به خرخره رسیدن وضعیت تورم در اثر تحریم¬های خارجی که جز نتیجه کنش¬های غیرمسئولانه ریاست جمهوری نیست و پس از چندین و چند تحصن و تجمع پرشور در سراسر …دانشگاه¬های کشور، اکنون، بیش از 5 روز از تحصن برحق دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران می¬گذرد. 50 تن از یاران دبستانی¬مان در راه رسیدن به حقوق برحقشان، از جان خویش دریغ نموده¬اند و راه اعتصاب غذا را برای مبارزه در پیش گرفته¬اند و روز به روز به تعداد به خاک افتادگان این حرکت افزوده می¬شود. نیروهای امنیتی، حراست دانشگاه، عاملان و آمران اطلاعات دست در دست هم داده¬اند، تا استواری، آزادگی، شجاعت و یگانگی یارانمان را خاموش گردانند و در انجام این کار، از هیچ بی¬شرمی و لجن¬پراکنی¬ای دریغ ننموده¬اند و به طرق مختلف دست به تهدید و ارعاب و فشار زده¬اند اما زهی خیال باطل.
خطاب به تمامی نامردان رژیم، که سال¬هاست با همه نوع تزویری در راه خاموشی جنبش دانشجویی تلاش¬ها کرده¬اند، فریاد سرمی¬دهیم : بدانید که هویت دانشجو ذلت¬ناپذیر است و آزادگی را می¬طلبد. مگر فریاد آزادی¬خواهی بهترین یارانمان را زیر شکنجه¬ها و آزارهای روحی و جسمی در تاریک¬ترین زندان¬های رژیم نشنیده¬اید؟ مگر خستگی¬ناپذیری رفقایمان را پس از تحمل ماه¬ها مبارزه و دستگیری ندیده¬اید؟ یا کورید یا کر. یا مستید یا منگ. و ما می¬گوییم حیوانید؛ که چنین دست به شکنجه می¬زنید و چنین خسته از شکنجه¬گاه بازمی¬گردید و باز با حماقت و بلاهتی بیشتر فشارها را افزون می¬سازید. دانشجو در راه رسیدن به حقوق آزادی¬خواهانه¬اش خستگی¬ناپذیر است و چنانکه بارها گفته¬ایم، اینبار نیز رساتر در کنار یارانمان، در تربیت معلم تهران، فریاد می¬زنیم : ما زن و مرد جنگیم، بجنگ تا بجنگیم.
پس از آنکه نزدیک به چهل روز پیش، دانشجویان دانشگاه سهند تبریز با همیاری و حمایت سایر دانشگاه¬های کشور از تحصنی هشت روزه پیروز و سربلند بیرون آمدند، اینبار، تربیت معلم تهران است، که به چنین حمایتی از طرف تمامی دانشگاه¬های کشور نیازمند است. حمایت دانشجویان دانشگاه¬های مختلف از حرکت¬های بحق یکدیگر و اتحاد و یگانگی¬شان همواره ترس را بر چهره این مذوران نمایان ساخته و از هیبت یکسره تزویرشان پرده¬برداری کرده است. ما دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز با اعلام همبستگی و حمایت کامل خود از تحصن برحق دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران، که در شرایط سخت تحصن سهند، دستمان را به گرمی فشردند و نیرویی چندباره به جان متحصنین تزریق کردند، به تمامی مزدوران رژیم هشدار می¬دهیم که امنیتی کردن فضای دانشگاه، حضور نیروهای اطلاعات و پلیس در دانشگاه، پرونده¬سازی¬های دروغین برای دانشجویان فعال و تهدیدها و ارعاب¬هایی که دیگر راهی کهنه برای مقابله با آزادی¬خواهی¬ست، راه مناسبی برای پاسخگویی به دانشجو نیست چراکه تازمانی که دانشجو زنده است، تلاش برای آزادی¬خواهی وجود خواهد داشت. پس تا به کی می¬خواهید چنین بی¬شرم به حکومت پرتزویرتان ادامه دهید؟ تا به کی می¬خواهید چنین ناجوانمردانه دست به اعمال فشار بزنید؟ جنبش دانشجویی ایران در راه آزادی¬خواهی به سوگ از دست دادن یارانش زیر سخت¬ترین شکنجه¬های رژیم نشسته و ستاره¬ها و سال¬ها زندان را به جان خریده است، پس تار عنکبوتی نیست که با چنین تلنگرهای ساده¬انگارانه¬ای از هم بپاشد.
درود بر شما یاران دبستانی¬مان در تربیت معلم تهران که دیگر بار، فریاد رسای آزادی¬خواهی، عدالت و حق¬طلبی را در دانشگاهی دیگر طنین انداز ساختید. بدانید که تا آخرین نفس و تا رسیدن به تمامی خواسته¬هایتان در کنارتان خواهیم بود. همین که به باورتان و به باورمان به راه مبارزه غلتیده¬اید، خود پیروزی بزرگی¬ست که دیگر بار جنبش دانشجویی به آن نائل گشته است.
زنده باد دانشجویان متحصن دانشگاه تربیت معلم تهران
دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز17 خرداد 1387

نامه دانشجویان متحصن به مردم ایران

در سرزمینی که مردمان آن داعیه دار هم دردی، همراهی و نوع دوستی هستند چگونه اینگونه نسبت به 72 نفر از فرزندان این مرزو بوم که برای استیفای حقوق پایمال شده ی شان دچار ضعف جسمی هستند بی تفاوت هستند؟
دانشجویان متحصن تربیت معلم تهران با انتشار دردنامه ای خواستار همراهی مردم و دانشجویان با اعتصاب کنندگان شدند.در نامه سرگشاده دانشجویان متحصن تربیت معلم تهران خطاب به مردم فهیم ایران آمده است؛چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضو ها را نماند قرار

اکنون که این نامه را می خوانید، بیش از 75 ساعت از اعتصاب غذای 72 دانشجوی دختر و پسر دانشگاه تربیت معلم تهران پردیس کرج می گذرد اما واقعیت این است که از دو روز قبل از اعتصاب غذای رسمی، دانشجویان تربیت معلم غذای گرم نخورده اند و نخواهند خورد.با اینکه در تعطیلات به سر می بریم، تعطیلاتی که پیش از امتحانات بر دانشگاه خیمه زده است، با این حال …هرگاه که تریبون آزادی برگزار می شود بیش از 1500 دانشجو برای گفت و شنود در این جلسات حضور پیدا می کنند. در این حال مسئولین دانشگاه لحظه به لحظه به فشار خود بر دانشجویان متحصن می افزایند گویا در خیال خام خویش اینگونه می پندارند که با این اعمال فشار می توانند عزم ما را سست کنند.بی شک فشارهایی همچون تهدید و ارعاب خانواده ی دانشجویان متحصن، قطع آب، ایجاد اختلال در تلفن همراه، قطع اینترنت دانشگاه، زندانی کردن دانشجویان در محل تحصن، افزودن نیروهای ناشناس در لباس حراست، ممانعت از بردن دانشجویانی که از لحاظ جسمانی بسیار تضعیف شده اند به بیمارستان و تزریق داروی دیازپام به دانشجویان ضعیف شده برای سست کردن و خواب آلودگی دانشجویان و غیره و غیره، که عکس و فیلم همه ی این موارد بعنوان موجود است -ولی به دلیل محدودیت های موجود ما امکان انتشار آنها را هنوز پیدا نکرده ایم– بدور از شرافت انسانی است و کسانی هم که در برابر این حوادث سکوت اختیار می کنند در پیشگاه خدا باید سکوت بشکنند و جواب پس دهند. در ذهن تک تک این دانشجویان سوالی بزرگ وجود دارد که سنگینی آن از سنگینی اعتصاب غذا و فشارهای وارده بیشتر است. در سرزمینی که مردمان آن داعیه دار هم دردی، همراهی و نوع دوستی هستند چگونه اینگونه نسبت به 72 نفر از فرزندان این مرزو بوم که برای استیفای حقوق پایمال شده ی شان دچار ضعف جسمی هستند بی تفاوت هستند؟ قطعا سعدی شاعر بزرگ ایرانیان اگر چنین روزی را می دید هیچگاه چنین شعری را که نماد فرهنگ والای ایرانیان بوده است را نمی سرود.ما دانشجویان متحصن تربیت معلم تهران به صراحت اعلام می کنیم که قوت روحی مان از ضعف جسمی مان پیشی جسته است و جان می دهیم، حق می گیریم و در این راه جز به خدا و اراده ی دانشجویان به کسی امید نداریم. اما از شما مردم عزیز و پاکدل و نمایندگان باوجدان مجلس شورای اسلامی و دانشجویان متعهد و قشر همدرد تقاضا داریم که مانع فاجعه فرهنگی به اسم بی مسئولیتی و بی تفاوتی نسبت به انسان ها در این مرز و بوم شوید که همانا درد واقعی که ما دانشجویان متحصن را آزار می دهد همین درد نوظهور فرهنگی است.دانشجویان متحصن دانشگاه تربیت معلم تهران